مرسی که هستی ددیاینکه فالوم میکنی، لایکم میکنی، پیگیر کارم هستی ...ذوق مرگ میشماحساس وجود یه بابای مهربون که یه گوشه ازین دنیا حواسش بهم هست ...وجودت یه انگیزه حسابیه برام ...

دوباره اون روزا دارن میانمن و گوشیم و این صفحه شخصی و حرفایی ک فقط میشه اینجا نوشته بشن و هیچ گوشی قابلیت درکشون رو نداره بجز همون که فقط این حرفا رو میدونه ...چقدر تفکر آدما باهم متفاوته ....خودت میدونی که چقد دلم گرفته ...اما جز تو هیشکی نمیتونه درکم کنه ...خودت ک میتونی درکم کنی ، صبورمم بکن،خودت...

خیلی دوست دارمیه روزی منو بیژن بتونیم یه خونه ویلایی توی همین کوچه خودمون بخریم ...

امشب یهویی وقتی داشتم به تاریخا فکر میکردم متوجه شدم تقریبا ۲.۵ ماه میشه از به گنبد اومدنم, میگذره ... هم راضی امهم دلتنگ ... واقعا راسته که میگن دخترا یکم که بگذره تازه متوجه درد میشن !!!!اما واقعا هنوز زوده بابت شروع زندگی جدیدنزدیکه اما هنوز مونده ...خدایا خودت کمکون باش❤❤❤❤

انقد همه چی توی مُخَم داره فشار میاره نمیدونم کدوم رو بنویسم!بزرگترینشون حسرت خیلی زیادی بود ک دیشب خوردم ...لحظه ای که جواد سر از پا نمیشناخت بابت اینکه یکی از دوستاشون یهویی داشت میومد خونشون و پاشد

امروز با اولین قدم گذاشتن توی مغازه جدید سونیا و شنیدن استرس هاش قشششنگ حس کردم مغازه خودمه ...خدایا یعنی میشه منم یه روزی یه مغازه اینشکلی داشته باشم ...

یه وقتایی خیلی احساس میکنم توی انتخابم اشتباه کردم ...دقیقا وقتایی که توی پرند تنهام ساعتهای طولانینه میتونم جایی برمو همش هم دارم به مامانم دروغ میگم و قشنگ احساس میکنم این لحظه های نا امیدی و افسردگی من بخاطر اینهمه دروغیه ک میگم ...واقعا یه وقتایی خیلی خیلی خسته میشم در حدی ک دلم میخاد هممممه چیو...

امروز سومین روز ورودم به ۲۴ سالگی هست۱سال مونده که جونی و خامیم نصف شه ...چون ۳۰ سالگی از نظر من یعنی باید همه چی مشخص باشه دیگه ...۳۰ سالگی باید کارت رو بدونیشریک زندگیت رو بشناسیخوب و بد اطرافیانت ر

در آخرین روزای تهران بودن بسر می برماگه بخام دقیق بگم۴روز دیگه بیشتر نمونده ...دارم کم کم با همه ی نزدیکام خدافظی میکنم...امروز مژگان پیشم بودفردا خانم احدزادهاخر هفته با نزدیکام توی تاج محل قرار دارم

در روزهای گام های نخست قرار دارمو همش به موفق ها حسودیم میشه ..پس خدایا کی من هم جز اون موفق های بزرگ میشم ؟البته شکر ک الانم موفقم هاااا

مدتهاست این فکر توی سرمه ...و به هیچ کس نگفتمش و فقط بین منو خدامهاما بالاخره باید یه جا ثبت بشههیچ جایی بهتر از اینجا نیست ...خدایا ایشالله اگه منو بیژن قسمت هم بودیم و بهم رسیدیم ...دلم میخاد توی دوره ی نامزدیمونتوان اینو پیدا کنم بتونم ۶ نفر از مهمترین های زندگیم رو ببرمکربلامادر و پدر خودمپوران ...

همین الان ک دارم مینویسم تقریبا 1ماه و 12 روز از گنبد اومدنم میگذره ...اوضاع اوکیه تقریبا ...الان یه اتاق آبی دارم که مال منه اولا مال مامانم بود ک توش خیاطی میکرد و درصد زیادی از زندگی کودکی و خردسال

تا اعماق وجودم ناراحته از بی معرفتیت تپل خانوم ...یک هفتس میدونی ازت دلخورم ...اما ...این همه استرس من اصلا برات مهم نیستانققققققد برنامه ریزیات برات مهمن که کارایی ک نه حتی برای من برای جفتمون هست ۱

خدا خیلی برام مجهوله ...منو بیژن بالاخره بشیم یه مزونیا اینکه بیژن بشه پارچه فروش و منم خیاط مامی ....

خیلی شانس اوردی که من دیشب نبودم ...وگرنه خار مادرت یکی بود ...

کاش مسئولین یکم بیشتر حواسشون به کارمنداشون باشه ....بابا رحیم رفتار و روابط عمومی تو واقعا کم نظیره...جوری که حتی وقتی فقط عکستو توی پیجم میبینم حتما چند ثانیه روش مکث میکنم...واقعا جاذبه تو کمنظیر

بابت ثانیه هایی احساس کردم واااقعا دلم ضعف رفت بابت اون بخش دیور توری تاج محل ...کاش فراتر از آدم بودمدلم ضعف رفت برای اون پیشرفتهایی کمیشد بجای اینهمه درجا زدن میبود ...اما در لحظه وقتی یادم به شرای

خدایا خیلی ازت کمک میخام ...کل مسیر رو برنامه چیدم اما استرسشو دارمخدایا اون اطمینانو توی دلم بشون و اگه راهی که دارم انتخاب میکنم درست نیست خواهش میکنم زودتر بهم نشونش بدهدارم میپوکم توی چند راهی ...

امشب دوتا جهش رو دیدم که از حق نگذریم حسودیم شد که چرا این قدمهای بزرگ نصیب من نمیشن !!!اولیش افتتاح لاین مجلسی تاج محل بود!!!و دومیش افتتاح گالری پرسان در یه مجتمع جذاب در میدان فردوسی ...دو قدم بزرگ که صاحبانش خیلی در موردشون میگفتن اما هی نمیشد ...و حالا شده ...و من دلم ازین اتفاقای بزرگ برای خود...

جایی که عزت نفستو ببرن زیر سوال دیگه جای کار کردن نیست ... در تمام سالهای زندگیم سعی کردم هیچکسو قضاوت نکنم ... در عین حال اجازه نمیدم کسی بهم توهین کنه ....